De opbouw van de Luftwaffe- en Kriegsmarine-stellingen is er een geweest van grote urgentie vanuit Duits perspectief. Het was voor de Duitse industrie en Duits grondgebied van het hoogste belang om zo vroeg mogelijk melding te krijgen van mogelijke vijandige Engelse bommenwerpers. Een ervaring die voorafgaande aan 10 mei 1940 al ruimsschoots gedeeld werd. Direct na de Duitse inval in Polen op 1 september 1939 en de oorlogsverklaring van Engeland en Frankrijk aan Duitsland werden er al voorzichtige pogingen ondernomen om elkaar de maat te nemen op mogelijkheden van bombardementen. De eerste is de veel besproken aanval op Duitse bocht op 18 december 1939, waarbij Lnt Diehl zijn radar-apparatuur opgesteld in Wangeroog kon uittesten en in operationel zin kon uitproberen, hetgeen tot een verlies van 12 Engelse bommenwerpers heeft geleid.OP dit tijdstip wist men in Engeland nog niet van het bestaan van operationele Duitse radars.

Daar de kortste weg naar het machtige industriele centra van Duitsland, het Ruhrgebied, over Nederland liep, was dit de lokaties om de radar-apparatuur/Funkmess te plaatsen rekening houdende met enige spreiding. Zo arriveerde Lnt. Diehl, de leider het verbindingsregiment al op 21 mei 1940 in Amsterdam voor overleg waar de radars te plaatsen. Duitsland had voor de inzet in Nederland op dat ogenblik slechts 7 stuks beschikbaar, terwijl Freya nummer 1 op Wangerooge bleef. Freya 1 word later ingezet bij Kiel. In Duitsland zelf stonden langs de grenzen er 12 Freya's opgesteld, waarvan ook een in Berlijn. Van de 12 waren er 3 stuks in de Marine versie.

Waar zijn deze toen geplaatst:

• Eind mei 1940 werd op Terschelling een Freya geplaatst lov Lt. Thomas - (Lg.Nachr.Rgt 6);
• Eind juni op Texel olv Lt. Shuhen;
• Op 19 augustus 1940 Freya bij Bergen aan Zee;
• Op 7 september 1940 in Nunspeet/Harderwijk. Op deze plek kwamen de meeste RAF bommenwerpers over in die periode.

Op 24 oktober wordt op voordracht van Diehl besloten om het AN-Gerat als aansturend kommandogerat te gebruiken en de Flak wordt als parasiet apparaat daardoor aangestuurd. Langzamerhand begint er een systeem in de aanpak te komen als Generaal Martini na oefenvluchten op 7 augustus 1940 besluit voor het AN-Verfahren tbv de Nachtjagd. In Dieren begint men in het begin van december 1940 een min of meer automatische Flak opstelling te testen in de Parasit-versie, welke na een ongeluk , waarbij de gehele Flak bemanning de dood vond. Over de oorzaak wordt weinig melding gemaakt, maar tussen de regels door lezen we dat dit het gevolg te zijn van de foutieve hoogteonsteking van de Flak munitie. Van de opstelling schijnt nog een deel zichtbaar te zijn. |Publ. 30-10-2010|